Hold your seahorses!
Hold your seahorses 1.0
En op een keer ging het wel héél vlot bloedheet vooruit met die soldeerbout.
Was daar dan ook een “STOP-tune” die wat ingehouden vertelsels moest vertellen?
Over de rode draad bijvoorbeeld die de gerealiseerde verbinding weergeeft van StWtS-shirtdesigns (een zeepaard in zwart op wit) tot beeldende kunsten van een jonge student (een zeepaard in wit op zwart, Felix WtS).
Of mochten die elkaar inspirerende beelden inzichten geven in 3D-ontwikkelingen gecombineerd met het experimenteren van een voor me nieuwsoortige Tiffany-techniek?
Het betrof deze keer een niet-gevectoriseerde opbouw van een metalen kaderskelet, later losweg ingevuld door verschillende ronde glasfragmenten in allerlei kleuren. Met eigen resten van glasscherven, al had het in deze ook gepast geweest met écht zeeglas.
Of kan ik ook wat vertellen over het volgen van de blauwe draad in diezelfde hoofd-stroom-gedachten?
Want gelijktijdig met de opbouw van dit beeldend werk, legt de camera STOP-motion gewijs ook beeld per beeld een filmpje ervan vast.
Dat knipoogt dan leuk naar PP (Pietje Pierewiet) die, nu hij getekend heeft voor het grotere Marlin Music Movies, op eigen locatie naar exotische bestemmingen zoekt.
Was er het hoofd, het hart, de “staart” of de ziel met glazen pasmunt betaald?
Respecteert de mens die aangegeven STOP-tune voldoende door u wat kritische vragen voor te schotelen?
Ik vroeg me bijvoorbeeld af of het verzamelde plastic uit zee al een zero-balance-waarde kreeg als recycleerbare grondstof?
Of was het eerder lokaal aandacht hebben voor het vasthouden van oppervlaktewater dat via natuurlijke verdamping de ontstane droogte moet herstellen in de kringloop van het water?
Of is de kanaalbodem wel diep genoeg uitgegraven nu er dankzij verhoogde bruggen een derde verdieping aan containerlading mogelijk is op de passerende schepen?
Kijk maar mee in de toekomst van deze aardige ontwikkeling.
Want als je dan toch zo’n podium, publiek of stream ter beschikking hebt: “Doe er dan wat mee!”
(19.08.2025)
Ho, ho, hold your seahorses 2.0
Half september, de ideale tijd om in de Noordzee naar zeepaardjes te zoeken. Want het water is er koud, veel te koud.
En dit slechts om te melden dat het hoog aangeschreven gerinkel van glasscherfjes even los van me is want ik verdiep me momenteel met een goede schaar in het basgeluid van een golvende koperen plaat.
En dat soldeert al wel aardig.
Bovendien moet ik na die verfrissende plons bij wonderwel zelfs niet blaffen als een zeehond. Dat zou ik eventueel wel bij nacht kunnen doen wanneer ik met een goede kijker wil gaan communiceren met de hertjes in het bos.
Nu goed, of dit werkje uiteindelijk ook in finesse zal eindigen, kan ik nu nog niet met zekerheid verkopen. Aan gewoon rustig verder werken heb ik immers nog geen lak en dus kan de disc jockey best nog een fijn muziekje opleggen zonder al meteen reclame te maken voor een kelderende zaak die zich op zolder afspeelt.
(13/09/2026)